कविता : आमा

कविता : आमा

२०८०, जेठ ३१ बुधवार

  • 2.6K
    SHARES

  • कविता : आमा

    काठमाडौँ । 

    संधै काखमा बस्न समयको साथ थिएन आमा 
    तिम्लाई नसम्झेको कुनै रात-दिन थिएन आमा ।

    डरैमा  सुत्छु डरैमा उठ्छु तिम्रो साथ छुटेदेखि
    ढुक्कले ज्यान छोड्न तिम्रो काख थिएन आमा ।

    कमि थिएन बाटैभरी मेरा खुट्टा तान्नेहरुको त 
    उन्नतिमा फर्किन सक्ने सम्म आंट थिएन आमा ।

    बा-आमाको ममता बुझें घर छोडेर हिडेदेखी 
    माया र काख भन्दा ठुलो कुनै लाख करोडको पैसा थिएन आमा ।

    चौरासी व्यञ्जन पनि खल्लो लाग्यो आमा मलाई
    तिम्रो हातले पकाएको साग थिएन आमा ।

    घरदेखी टाढै बसेपनी कहिल्यै बिग्रिने मौका पाइन आमा
    तिम्ले दिएको संस्कारमा कुनै दाग थिएन आमा ।

    तिमिलाई नसम्झेको कुनै पल थिएन आमा
    पिंडा के हो ? बल्ल महसुस गर्दै थिएं तिम्लाई देखेर आमा ।

    संधै काखमा बस्न समयको साथ थिएन आमा
    तिम्लाई नसम्झेको कुनै रात दिन थिएन आमा ।

    मन्दिरा सुबेदी
    मन्थली-१, रामेछाप

    २०८०, जेठ ३१ बुधवार१२:१६:१०
    प्रतिक्रिया
    सम्बन्धित समाचार